ص 87 س 13 موسى بيغو - صواب « موسى يبغو » ست بتقديم ياء بر باء ص 96 س 3 - اين بيت از ويس و رامين است . ص 117 ح ( 1 ) س 4 سنهء 421 - ظاهرا سنهء 431 . ص 121 ح ( 8 ) س آخر منكر است - ظاهرا منكسر است . ص 134 س 20 گشى بگاف تلفظ و املاى اهل هند است ، در ايران كش و كشى تلفظ مىشود . ص 142 س 7 كرم تنست - ظاهرا گرم تنست . ص 149 س 6 كوشش - ظاهرا كوششش . ص 156 س 3 ياذ كه - ظاهرا ياذ كرده كه . ص 158 س 2 كمتران را - ظاهرا كهتران را . ص 159 س 2 مؤيد الملك را - ظاهرا سعد الملك را ، زيرا كه اولا مؤيد الملك قبل از پادشاه شدن سلطان محمد بدست بركيارق كشته شده بود ( ص 147 ديده شود ) ، ثانيا كسى كه براى كشتن سلطان توطئه كرده بود و حاجب او از قضيه مطلع بود سعد الملك بود . ص 159 س 5 پيش - ظاهرا بيش . ص 164 س 7 باشند - ظاهرا باشذ . ص 165 س 6 انديشه بوذ - ظاهرا انديشيذه بوذ ص 171 س 19 مهتر توانگر آن - ظاهرا مهتر توانگران . ص 177 س 22 رسم جنايت - ظاهرا رسم جبايت . ص 183 س 18 و 19 - لفظ مصراع بايد بعد از « هيهات و قد » واقع شود ، اتسع الخرق على الراقع مصراع دوم بيتى است از انس بن عباس بن مرداس سلمى ، و مصراع اول آن اينست : لا نسب اليوم و لا خلّة ( ق ) . ص 190 س 16 فلك از تير و كمان - ظاهرا فلك از شير و كمان . ص 191 س 1 بافته‌گر - ظاهرا تافته‌گر .